• ErfGoed

    Op een kleine nieuwbouwlocatie ten noorden van het Overijsselse Oudleusen zijn 4 eengezinswoningen ontworpen. De com- pacte volumes maken zich qua positionering los van de omliggende bebouwing, waarmee een meer vrije setting ontstaat, die doet denken aan een boerenerf. Vanuit die gedachte zijn ook alle externe bergingen ondergebracht in één volume, zodat het erf actief wordt gebruikt. De eenvoudige, maar krachtige uitstraling is een verwijzing naar de landbouwschuren in de omgeving. De houten gevels hebben een ‘shou-sugi-ban’-behandeling ondergaan, een traditionele Japanse brandtechniek om hout te verduurzamen en onderhoudsvrij te maken.
    De woningen zijn energieneutraal. Daarbij is gekozen voor duurzame oplossingen die zo weinig mogelijk dure installaties no- dig hebben, en veelal zijn geïntegreerd in het ontwerp. Aan de noordzijde heeft de woonkamer slechts één laag raam, waarmee de nadruk wordt gelegd op het uitzicht over de weilanden. Op het zuiden zijn grote glasvlakken aangebracht, die in de zomer door bladverliezende loofbomen worden beschaduwd. Het huishoudelijk afvalwater komt terecht in een helofytenvijver, zodat het uiteindelijk kan worden gebruikt om de tuinen te sproeien. Door het gebruik van grondbuizen wordt instromende verse lucht in de zomer afgekoeld, en in de winter opge- warmd. Daarnaast zijn de woningen voorzien van zonneboilers, een regenwaterreservoir voor spoelwater, 3-laags glas, dikke houtwollen gevelisolatie en een zeer compact leidingsysteem.

    ⟶   2013   |   inzending Jonge Architectenprijs 2013 ronde 2

  • FlexHut

    De FlexHut is een modulair systeem, dat in elke tuin past. Een basiselement bestaat uit een eenvoudig prieel van 3,15 x 3,15m (10m2). Binnen de regelgeving van het vergunningsvrij bouwen kan dit element maximaal drie keer worden geplaatst; achter elkaar, naast elkaar of in een L-vorm. Naar wens kunnen de elementen worden dichtgezet of opengelaten. Zo kan een prieel worden uitgebreid naar een buiten- verblijf, of kunnen deze twee worden gecombineerd. Het basiselement is opgebouwd uit houten balken, waardoor het goedkoop blijft, en eenvoudig door iedereen zelf in elkaar is te zetten. Desgewenst kan bovenop de constructie een stalen plaat worden bevestigd om meer beschut te kunnen zitten.

    ⟶   2013   |   inzending Jonge Architectenprijs 2013 ronde 1

  • Cours et Jardin

    De oude kern van het Franse dorp Fosses bestaat naast de school en de kerk uit een aantal traditionele boerderijen: gesloten complexen die vanuit de straten soms een verrassende inkijk bieden in de zachte, luwe binnenruimte. De ensembles van deze boerenerven bestaan uit een losse ordening van grotere en kleinere volumes met verschillende functies rondom een centraal gelegen open hof.

    Ons plan is opgebouwd uit twee hoofdlagen: de structuur van boerenerven in de dorpskern die naar het noorden wordt doorgetrokken enerzijds, en het landschap dat naar het zuiden wordt doorgetrokken anderzijds. Op deze manier ontstaat een synergie tussen stedelijke en natuurlijke ontwikkeling.

    De bestaande structuur van omsloten boerenerven met hun beschermde binnenkant en representatieve buitenkant wordt vanuit de dorpskern doorgezet naar het noorden, waar de nieuwe woonwijk in de vorm van verschillende hoven in het landschap ligt. Het nieuw te realiseren programma (een ambachtelijk centrum, een pottenbakkersmuseum en een dorpsplein) is ondergebracht in soortgelijke erven, en kent daarmee dezelfde typologie.

    Het noordelijk gelegen landschap wordt doorgetrokken naar de dorpskern, om vervolgens over te gaan in de recreatiestructuur rondom het beekdal en het Bois de Fosses. Zo ontstaat een parkachtige strook, waarin de erven maar ook de meer landschappelijke onderdelen (kerkhof, dorpsplein, archeologische vindplaats en dorpsweide) zijn opgenomen.

    ⟶   2013   |   Prijsvraaginzending Europan 12   |   In samenwerking met David Kloet en Herman Zonderland

  • Clarissenhof

    Het gebied rondom het Centraal Station van Tilburg staat aan de vooravond van een grote ontwikkeling. Het plangebied Clarissenhof zal een heel eigen gezicht geven aan De:Werkplaats, de spoorzone, en daarmee aan het hart van Tilburg. Op deze plek zal een geheel nieuwe leefomgeving verrijzen, met ruimte voor ontspanning in een setting van stedelijke gezelligheid.
    Tilburg ontwikkelde zich van katholieke industriestad naar transportstad, onderwijsstad en werkplek voor moderne dienstverlening. Al die lagen zullen doorklinken in Clarissenhof, waar midden in de stad heerlijk gewoond kan worden.

    Supervisor Liesbeth van der Pol (Dok architecten, voormalig Rijksbouwmeester) schreef voor het ontwerpen van de woningen een prijsvraag uit onder jonge architecten. Uit 75 inzendingen werd Ard Hoksbergen met 3 andere architecten geselecteerd.

    ⟶   2012   |   in ontwikkeling   |   opdrachtgever: Credo Integrale Planontwikkeling B.V.

  • Woongroep Kleiburg

    Het kleiklooster. Een gastvrije, diaconale en spirituele plek middenin de Bijlmer. Gastvrij, want open gemeenschappelijke buurtkamer, koffieplek ‘zonder openingstijden’. Diaconaal, want plekken voor opvang + actief in de buurt. En spiritueel, want plek van (avond)gebed en liturgie. Het klooster is bedoeld als aanjager en spil van een grote diaconale gemeenschap in zuidoost, van christenen die geloven met handen en voeten.

    ⟶   2013   |   schetsontwerp   |   opdrachtgever: Kleiklooster
  • St. Joseph paviljoen

    Na ruim een halve eeuw zullen de funderingen van de Sint Joseph-kerk in het Sloveense Žužemberk weer worden blootgelegd, zodat ze kunnen dienen als fundering van het nieuw te bouwen dorpspaviljoen. Op de funderingen verschijnen nu lage muren van stampleem, die met hun massiviteit doen denken aan de oude kerkmuren. Tussen deze nieuwe muren wordt een open stalen vloer gemonteerd, waardoor vanuit het paviljoen de ondergrondse resten van de oude kerk altijd zichtbaar zijn. Bovenop de muren wordt een lichte houten overkapping gebouwd, zodat het paviljoen ook deels als beschutte plek kan worden gebruikt bij activiteiten en bijeenkomsten. Waar ooit de toren stond, staat nu een klein podium met daarop een zonnewijzer. Op deze manier is op de plek van de toren opnieuw de tijd af te lezen.

    De houten constructie bovenop de lemen muren bestaat voor een groot deel uit houten vakken, die op meerdere manieren kunnen worden gebruikt. Zo kunnen ze bij een voorstelling dienen als tribune, kunnen er producten in te koop worden aangeboden, en op een mooie zondagmiddag kunnen ze plaats bieden aan mensen die in de zon een krant willen lezen. Aan de zuidzijde van het paviljoen zijn de vakken hoger, zodat er meer zonlicht binnen komt. Het middelste deel en het podium kunnen worden gebruikt voor diverse sociale activiteiten, presentaties of evenementen. Het oude koor achter het paviljoen dient als opslagruimte voor het onderhoud van het omliggende plein.

    ⟶   2013   |   Prijsvraaginzending Europan 12   |   in samenwerking met David Kloet en Herman Zonderland

  • Karaat

    Karaat Magazine is een initiatief van Ard Hoksbergen en vormgever Martien ter Veen. Laatstgenoemde produceerde eerder een magazine met popgroep LPG, en werkte onder andere als artist in residence bij NRC Next. De twee vrienden delen een interesse in 'de smaak van het maken', en willen dit graag delen met andere kunstenaars.

    Het tijdschrift is per editie opgebouwd rondom een ander materiaal. Voor de eerste editie, die in het teken staat van klei, is een samenwerking aangegaan met de Amsterdamse keramiste Manon Maatje. Zij slaagde erin om prachtig servies te maken van klei die naar boven kwam bij het aanleggen van de Noord/Zuidlijn. In het eerste nummer staan interviews met 'baksteenprofessor' Jan Peter Wingender en de Vlaamse kunstenares Anne Ausloos, die de oorsprong van keramiek verkent. Verder onder andere een reportage over de laatste baksteenfabriek in Noord-Nederland, het debuut van een aanstormende schrijver en een ode aan het compromisloze metselwerk van Sigurd Lewerentz.

    ⟶   2012   |   in ontwikkeling   |   eigen initiatief | www.karaatmag.nl

  • Nomad village

    1. Door de financiële crisis in de bouw zijn de afgelopen jaren in Amsterdam vele terreinen braak (‘waste’) komen te liggen. Vooral rondom de Zuidas, maar ook op toplocaties dichtbij het centrum.
    2. Het terug transporteren van een gebruikte (‘waste’) container kost meer dan het importeren van een nieuwe, waardoor de Amsterdamse havens vol staan met ongebruikte, lege containers.
    Door op braakliggende terreinen in de stad ‘Waste Containers’ te plaatsen, worden deze locaties tot leven gewekt. Niet alleen omdat de containers bewoond kunnen worden, maar vooral omdat ze ook inzetbaar zijn als werkruimte, atelier, winkel of horeca. Zo ontstaan ware zelfvoorzienende, tijdelijke dorpen (‘Nomad Villages’). Dergelijke strategieën zijn kenmerkend voor de stad Amsterdam (denk bijvoorbeeld aan de NDSM-werf, de Houthavens en straks Zeeburgereiland), en werken uitstekend om vergeten plekken op de culturele kaart te zetten.

    ⟶   2012   |   prijsvraag   |   opdrachtgever: Archiprix Nederland

  • Kerckebosch

    Deze boskavel in Zeist grenst, in tegenstelling tot de meeste naastliggende kavels, aan twee zijden aan het bos. Door de bebouwing zover mogelijk achterop de kavel te plaatsen, draagt ook de voortuin van de woning bij aan het ‘bosgevoel’. Zowel de ruimte voor als achter de woning wordt zo ervaren als privé-gebied.
    Om de woning op een natuurlijke en ontspannen manier in het bos te laten landen, is in de plattegrond een hoekverdraaiing geïntroduceerd. Dit verzacht het uiterlijk van de woning, en maakt haar minder statisch. Op deze manier ontstaan tevens meer verticale lijnen, die samenvallen met de omringende bomen. Bovendien levert deze ingreep zowel binnen als buiten verrassende en spannende plekken op, die de woning een specifiek karakter geven.
    Het glooiende karakter van de omgeving is ook in de woning voelbaar: aan de voorzijde ligt de woonkamer, boven de bosvloer uitgetild. Verder naar achter wordt de vloer lager, om in de woonkeuken via een grote pui aan te sluiten op de achtertuin.
    Het gebouw is opgetrokken uit natuurlijke materialen: rood-bruin metselwerk, blankhouten kozijnen en leisteen. Het terrein rondom de woning is bewust niet volledig verhard; de ‘bosvloer’ loopt vanuit het bos door rondom de woning.

    ⟶   2012   |   prijsvraag (eervolle vermelding)   |   opdrachtgever: Ontwikkelingsmaatschappij Kerckebosch

  • Barber

    Dit project betreft het interieur van een ambachtelijke scheersalon, gevestigd in een 19e-eeuws winkelpand in de Amsterdamse Jordaan. Om een rauwe, maar warme sfeer te creëren, is voornamelijk gebruik gemaakt van natuurlijke materialen: een vloer van oude verzaagde vloerbalken, leemstucwerk, montereyden-platen, leer en beton. De koperen leidingen, die als een reusachtig spinnenweb door het hele interieur zijn getrokken, vormen de blikvanger van de salon.

    ⟶   2012   |   opgeleverd, in gebruik   |   opdrachtgever: Barber Amsterdam

  • Schuurhuis

    Dit ontwerp is een haalbaarheidsstudie naar het vervangen van een schuur voor een woonhuis op een boerenerf in Staphorst. Conform eisen van de welstand is de woning ontworpen in het exacte silhouet van de schuur met aangrenzend kippenhok. De begane grond vormt de woning van een klein gezin, met aan de achterzijde een open gevel naar het weiland. Op de verdieping bevindt zich een bed & breakfast. De gevels zijn van zwartgeteerde planken, zoals dat de traditie is in de regio.

    ⟶   2009   |   schetsontwerp, niet gebouwd   |   opdrachtgever: particulier

  • De kartuize van Tubbergen

    Dit plan is het ontwerp voor een kartuizerklooster in Twente. Door te kiezen voor een dergelijk vastliggend programma, is de focus vooral op de architectuur komen te liggen.
    Het plan bestaat uit een lange muur die de helft van een bosperceel omvormt tot privédomein, met daaraan open plekken waarin de verschillende kloosteronderdelen zijn gebouwd. Deze configuratie is een opengewerkte en meer adequate variant op het traditionele kloostertype met een omsloten hof. Op deze manier staan de monniken continu in direct contact met de omringende natuur, die voor hen zowel God als de wereld inhoudt.
    Bij de materiële uitwerking is gestreefd naar een architectuur waarvan het karakter past bij de ascetische levenswijze van de Kartuizers: dikke lemen wanden met daarop houten kapconstructies. Daarbij komt het aan op een zorgvuldige uitwerking van de aansluitingen en verbindingen. Door hun ornamentele werking worden deze details sterk benadrukt, en het adagium van de modernisten ‘God is in de details’ is hier dan ook zeer toepasselijk.

    ⟶   2011   |   afstudeerproject Academie van Bouwkunst, winnaar Archiprix 2012

  • Enjoy the silence

    Dit ontwerp is ontstaan tijdens een studie naar persoonlijke fascinaties, in dit geval een gat in de wand van de Amsterdamse Warmoesstraat, stille plekken in de stad en de muziekwinkel als verblijfsplek. Het gebouw is opgebouwd uit dichte volumes met daarin functies gekoppeld aan de achterliggende Bijenkorf en open ruimten die plaats bieden aan mensen die zich even willen terugtrekken uit de drukte van de binnenstad.

    ⟶   2007   |   studieproject Academie van Bouwkunst