• St. Joseph paviljoen

    Na ruim een halve eeuw zullen de funderingen van de Sint Joseph-kerk in het Sloveense Žužemberk weer worden blootgelegd, zodat ze kunnen dienen als fundering van het nieuw te bouwen dorpspaviljoen. Op de funderingen verschijnen nu lage muren van stampleem, die met hun massiviteit doen denken aan de oude kerkmuren. Tussen deze nieuwe muren wordt een open stalen vloer gemonteerd, waardoor vanuit het paviljoen de ondergrondse resten van de oude kerk altijd zichtbaar zijn. Bovenop de muren wordt een lichte houten overkapping gebouwd, zodat het paviljoen ook deels als beschutte plek kan worden gebruikt bij activiteiten en bijeenkomsten. Waar ooit de toren stond, staat nu een klein podium met daarop een zonnewijzer. Op deze manier is op de plek van de toren opnieuw de tijd af te lezen.

    De houten constructie bovenop de lemen muren bestaat voor een groot deel uit houten vakken, die op meerdere manieren kunnen worden gebruikt. Zo kunnen ze bij een voorstelling dienen als tribune, kunnen er producten in te koop worden aangeboden, en op een mooie zondagmiddag kunnen ze plaats bieden aan mensen die in de zon een krant willen lezen. Aan de zuidzijde van het paviljoen zijn de vakken hoger, zodat er meer zonlicht binnen komt. Het middelste deel en het podium kunnen worden gebruikt voor diverse sociale activiteiten, presentaties of evenementen. Het oude koor achter het paviljoen dient als opslagruimte voor het onderhoud van het omliggende plein.

    ⟶   2013   |   prijsvraag (eervolle vermelding)   |   opdrachtgever: European Architecture Students Assembly

  • Clarissenhof

    Het gebied rondom het Centraal Station van Tilburg staat aan de vooravond van een grote ontwikkeling. Het plangebied Clarissenhof zal een heel eigen gezicht geven aan De:Werkplaats, de spoorzone, en daarmee aan het hart van Tilburg. Op deze plek zal een geheel nieuwe leefomgeving verrijzen, met ruimte voor ontspanning in een setting van stedelijke gezelligheid.
    Tilburg ontwikkelde zich van katholieke industriestad naar transportstad, onderwijsstad en werkplek voor moderne dienstverlening. Al die lagen zullen doorklinken in Clarissenhof, waar midden in de stad heerlijk gewoond kan worden.

    Supervisor Liesbeth van der Pol (Dok architecten, voormalig Rijksbouwmeester) schreef voor het ontwerpen van de woningen een prijsvraag uit onder jonge architecten. Uit 75 inzendingen werd Ard Hoksbergen met 3 andere architecten geselecteerd.

    ⟶   2012   |   in ontwikkeling   |   opdrachtgever: Credo Integrale Planontwikkeling B.V.

  • Karaat

    Karaat is een platform voor materiaal en ambacht. De basis hiervoor is een reeks samenwerkende onderzoeken die oprichters Ard Hoksbergen (architect) en Martien ter Veen (vormgever) zullen aangaan met kunstenaars en fabrikanten. Deze mensen met een verschillende achtergrond delen een interesse in een specifiek materiaal, en onderzoeken waar ze van elkaar kunnen leren.



    ⟶   2012   |   in ontwikkeling   |   eigen initiatief

  • Nomad village

    1. Door de financiële crisis in de bouw zijn de afgelopen jaren in Amsterdam vele terreinen braak (‘waste’) komen te liggen. Vooral rondom de Zuidas, maar ook op toplocaties dichtbij het centrum.
    2. Het terug transporteren van een gebruikte (‘waste’) container kost meer dan het importeren van een nieuwe, waardoor de Amsterdamse havens vol staan met ongebruikte, lege containers.
    Door op braakliggende terreinen in de stad ‘Waste Containers’ te plaatsen, worden deze locaties tot leven gewekt. Niet alleen omdat de containers bewoond kunnen worden, maar vooral omdat ze ook inzetbaar zijn als werkruimte, atelier, winkel of horeca. Zo ontstaan ware zelfvoorzienende, tijdelijke dorpen (‘Nomad Villages’). Dergelijke strategieën zijn kenmerkend voor de stad Amsterdam (denk bijvoorbeeld aan de NDSM-werf, de Houthavens en straks Zeeburgereiland), en werken uitstekend om vergeten plekken op de culturele kaart te zetten.

    ⟶   2012   |   prijsvraag   |   opdrachtgever: Archiprix Nederland

  • Kerckebosch

    Deze boskavel in Zeist grenst, in tegenstelling tot de meeste naastliggende kavels, aan twee zijden aan het bos. Door de bebouwing zover mogelijk achterop de kavel te plaatsen, draagt ook de voortuin van de woning bij aan het ‘bosgevoel’. Zowel de ruimte voor als achter de woning wordt zo ervaren als privé-gebied.
    Om de woning op een natuurlijke en ontspannen manier in het bos te laten landen, is in de plattegrond een hoekverdraaiing geïntroduceerd. Dit verzacht het uiterlijk van de woning, en maakt haar minder statisch. Op deze manier ontstaan tevens meer verticale lijnen, die samenvallen met de omringende bomen. Bovendien levert deze ingreep zowel binnen als buiten verrassende en spannende plekken op, die de woning een specifiek karakter geven.
    Het glooiende karakter van de omgeving is ook in de woning voelbaar: aan de voorzijde ligt de woonkamer, boven de bosvloer uitgetild. Verder naar achter wordt de vloer lager, om in de woonkeuken via een grote pui aan te sluiten op de achtertuin.
    Het gebouw is opgetrokken uit natuurlijke materialen: rood-bruin metselwerk, blankhouten kozijnen en leisteen. Het terrein rondom de woning is bewust niet volledig verhard; de ‘bosvloer’ loopt vanuit het bos door rondom de woning.

    ⟶   2012   |   prijsvraag (eervolle vermelding)   |   opdrachtgever: Ontwikkelingsmaatschappij Kerckebosch

  • Barber

    Dit project betreft het interieur van een ambachtelijke scheersalon, gevestigd in een 19e-eeuws winkelpand in de Amsterdamse Jordaan. Om een rauwe, maar warme sfeer te creëren, is voornamelijk gebruik gemaakt van natuurlijke materialen: een vloer van oude verzaagde vloerbalken, leemstucwerk, montereyden-platen, leer en beton. De koperen leidingen, die als een reusachtig spinnenweb door het hele interieur zijn getrokken, vormen de blikvanger van de salon.

    ⟶   2012   |   opgeleverd, in gebruik   |   opdrachtgever: Barber Amsterdam

  • Schuurhuis

    Dit ontwerp is een haalbaarheidsstudie naar het vervangen van een schuur voor een woonhuis op een boerenerf in Staphorst. Conform eisen van de welstand is de woning ontworpen in het exacte silhouet van de schuur met aangrenzend kippenhok. De begane grond vormt de woning van een klein gezin, met aan de achterzijde een open gevel naar het weiland. Op de verdieping bevindt zich een bed & breakfast. De gevels zijn van zwartgeteerde planken, zoals dat de traditie is in de regio.

    ⟶   2009   |   schetsontwerp, niet gebouwd   |   opdrachtgever: particulier

  • De kartuize van Tubbergen

    Dit plan is het ontwerp voor een kartuizerklooster in Twente. Door te kiezen voor een dergelijk vastliggend programma, is de focus vooral op de architectuur komen te liggen.
    Het plan bestaat uit een lange muur die de helft van een bosperceel omvormt tot privédomein, met daaraan open plekken waarin de verschillende kloosteronderdelen zijn gebouwd. Deze configuratie is een opengewerkte en meer adequate variant op het traditionele kloostertype met een omsloten hof. Op deze manier staan de monniken continu in direct contact met de omringende natuur, die voor hen zowel God als de wereld inhoudt.
    Bij de materiële uitwerking is gestreefd naar een architectuur waarvan het karakter past bij de ascetische levenswijze van de Kartuizers: dikke lemen wanden met daarop houten kapconstructies. Daarbij komt het aan op een zorgvuldige uitwerking van de aansluitingen en verbindingen. Door hun ornamentele werking worden deze details sterk benadrukt, en het adagium van de modernisten ‘God is in de details’ is hier dan ook zeer toepasselijk.

    ⟶   2011   |   afstudeerproject Academie van Bouwkunst, winnaar Archiprix 2012

  • Enjoy the silence

    Dit ontwerp is ontstaan tijdens een studie naar persoonlijke fascinaties, in dit geval een gat in de wand van de Amsterdamse Warmoesstraat, stille plekken in de stad en de muziekwinkel als verblijfsplek. Het gebouw is opgebouwd uit dichte volumes met daarin functies gekoppeld aan de achterliggende Bijenkorf en open ruimten die plaats bieden aan mensen die zich even willen terugtrekken uit de drukte van de binnenstad.

    ⟶   2007   |   studieproject Academie van Bouwkunst